Transcription
Em de Vries
Maliebaan 90
Utrecht
Rhoon, 12 december 1988
lm,
"Er zijn mensen, zeldzame mensen, die een beeld kunnen maken van een gedachte of een droom. Als hun penseel, hun pen, hun beitel, hun troffel een tijd lang gewerkt hebben, dan ontstaat een vorm onder hun handen, die een groet van hun ziel is. En zij sturen die groet in de wereld en hij leeft daar een eigen bestaan door de kracht, die in hem is.
En omdat datgene wat sterker is dan het overige, als vanzelf naar voren treedt en zich aandient, zijn. er huizen gekomen, waarin vele "zielen-groeten" zich in verzamelen en openstaan voor de vreemdeling.
Dat zijn musea en daar komen en gaan de mensen en vangen de groet op van dat beeld, dat resoneert in hun eigen ziel. Dan worden zij stil en genieten.'
Een gedachte van Cees Dutihl, 28 jaar oud, geschreven in januari 1944, ongeveer een maand voor zijn terechtstelling door de Duitsers.
"Van 10 maart 1943 tot 24 februari1944 heeft hij in éénzame opsluiting gevangen gezeten voor zijn ter dood-veroordeling door de Duitsers. De enige klacht die hij uitte was, dat hij zo afhankelijk was van derden.
Hij kreeg mondjesmaat schrijfpapier, dat wel. Toch vond ie dat hij goed behandeld werd.dat hij niot gek geworden is van angst dankt hij aan zijn grote geestkracht om zijn omstandigheid, waarin hij verkeert, te relativeren. Veel zingen trootste hem. Ook veel steun vond hij in het geloof. "Geloof is niet iets dat klaar geleverd of gekocht kon worden," schrijft hij. Hij gebruikt ook de term: "Geloofszekerheid." Wanner je die éénmaal omarmt, behoef je niet verder te zoeken. Met dat zoeken vind je alleen een theorie."
Een andere uitspraak van Cees Dutlh is, dat iets wat je diep beroert tot in het diepst van je ziel, dat dat ook de innige beleving van het leven vergroot. (I couldn't agree more!! ADD)
Toen ik dat las, bedacht ik mij het volgende: "Zou die diepe ontroerende gebeurtenis meerdere malen voorvallen, zou dan de ontroering minder worden? De vraag stellen betekent dat dan ook dat men een antwoord moet formuleren?" Indien dat zo is, meen ik dat de diepste ontroering voortkomt uit een geestelijke verbondenheid met een gelijkgestemde en men zich daardoor verplaatst in die ander. Men spreekt dan van "empathy.'
"The supreme experience is to share a profound thought," Is de gedachte die ik heb willen benadrukken met het schrijven van deze brief. In het seizoen van duisternis moet de gedachgte aan verbondenheid een lichtpuntje kunnen zijn. Nu weet je het! ADD
"En toch bestaat er onloochenbaar een paradijs van het hart, een geluk dat de geest, of de ziel, of zelfs het lichaam ondervinden als zij bevrijd zijn van zo goed als alle nutteloosheid en dat geluk, dat aan alle woorden ontsnapt, houdt op een onverklaarbare manier bij sommige mensen stand te midden van wanhoop over het lijden van de wereld, waarvoor geen woorden bestaan.
Maar dat zijn geen onderwerpen waar je in een gesprek zo makkelijk over praat."
Pilgrims Progress: Johm Bunyan
