Transcription
Emmy de Vries-van den Blink
Ridderhoflaan
Vleuten
29 juni 1994
Lieve Aadje,
Om je er even aan te herinneren dat de wereld niet alleen uit cijfertjes en lettertjes bestaat, dit artikel over de Kunst historicus Arthur Gombrich (1909-2001). Het spreekt mij zeer aan, ook omdat zijn krasse uitspraken prikkelen tot discussie. Maar uiteindelijk beantwoord het aan mijn "innerlijke noodzaak"en de steeds sterker wordende overtuiging dat kunst gericht zou moeten zijn op het benadrukken van "het goede & het schone" als tegenwicht voor "het lage en het lelijke" dat in deze wereld eerder sterker dan zwakker lijkt te worden.
Dat benadrukken van "het goede & het schone" mag vooral niet ontaarden in het maken van mooie plaatjes en het uiten van persoonlijke gevoelens in sentimentele beelden. Het is een uiterst smal gebied waarop ik mij bevind, aan de ene kant de afgrond van de plaatjesmakerij en aan de andere kant het ravijn van de onbegrijpelijke symbolieken en sentimentele beladenheid.
Zoals Belle van Zuylen (1740-1805) eens schreef: "Men is zelf zijn strengste criticus." Die criticus in mij, mijn morele en ethische geweten, belemmert in vele opzichten en vaak mijn spontaniteit. Hij behoedt mij misschien zelfs voor de fouten waar ik plezier aan zou kunnen beleven, voor de fouten waar ik van zou kunne leren en misschien zelfs voor een "toevalstreffer."
Dit is nog eens andere kost dan de problemen waar jij je dagelijks in verdiept. Toch is het één niet minder dan het ander.
Ik ben ervan overtuigd dat we in dit land met zoveel mensen op één kluitje nog redelijk vreedzaam samenleven dankzij de toch nog steeds groter welvaart, waarover een aantal "hommes serieux" waken, waaronder bankiers zoals jij.
Eén vraag fascineert mij:
"Gedijt 'Kunst' beter in tijden van welvaart of bloeit kunst juist op tegen de verdrukking in?
Eén vraag die je misschien eens aan de bar kunt stellen....
Heel veel liefs. Ik denk (veel) aan je, Fem
