Transcription
Annemarie Gualthérie van Weezel
6, Rue Erckmann- Chatrian,
67000 Straatsburg.
Frankrijk.
12 Oktober 1994.
Lieve Aadje
Wat een verrassing dat we zo'n leuke brief kregen met een cadeautje ! We hebben alleen eventjes onze ouders er voor moeten uitlenen, maar dat was geen probleem ! We vonden het vooral niet erg, omdat we wisten dat Papa en mama het heel erg leuk vonden om naar de Provence te gaan, voor een paar daagjes om daar Vera en Aadje te zien !! En ja hoor, ze hebben er echt van genoten. Wij bleven dus alleen thuis, maar dat vonden we echt niet erg!
Hoe gaat het met U ? Met ons gaat het in het algemeen wel goed. School is weer begonnen en vooral door mij, wordt er dit jaar heel hard gewerkt. Ik doe namelijk m'n eindexamen dit jaar. Ik ben echt een stress-kip, want ik wil echt niet zakken, heb er nu langzamerhand wel een beetje genoeg van ! Ik heb 8 uur per week filosofie, en dat is heel erg interessant, maar ook heel moeilijk. Verder zijn m'n talen ook heel belangrijk, en werk dus ook hard aan m'n Engels (m'n Duits heb ik allang verleerd !).
Verder is m'n leventje erg monotoon, maar ik mag mij natuurlijk niet beklagen. Het is al (in 2 weekjes) bijna vakantie. Dan gaan we naar Nederland. We hebben een flatje in Den Haag gekocht, echt leuk en fijn, want we hebben altijd een probleem van logeren als we in Nederland zijn. U moet echt een keertje langs komen ! Of in Straatsburg natuurlijk.... (gewoon voor de gezelligheid, de klok komt later wel !!)
Nu is het echt, na een paar oei slechte dagen, mooi weer ! Gelukkig maar, dat maakt alles veel vrolijker.
Is de grond in Roussillon echt oker geel? en donker rood? Die behoren tot mijn lievelingskleuren. Ik hou ontzettend van herfstkleuren. Het vallen van de bladeren vind ik ook zo mooi. Ik zou Rousillon met haar huizen ook wel eens willen zien ! De kaart die u ook opgestuurd heeft, ziet er namelijk heel erg mooi uit.
Lodewijk studeert nu dus in Leiden.(Sorry trouwens, dat ik zo van de hak op de tak spring !) We missen hem echt. Ten eerste hielp hij mij vaak met m'n huiswerk en ten tweede kon ik altijd leuk met hem praten. Conny is er nog, maar die is echt wild verliefd op haar konijn (om het nog maar zachtjes uit te drukken) ! Het konijn mag mij niet echt, geloof ik...maar ja "tant pis"!
Met mama en papa gaat het ook goed. We hebben (nou ja, m'n ouders dan) toch wel veel diners en recepties thuis, maar "that is the job !"
Ik ga een Nederlands vriendinnetje uitnodigen om eens hier te komen. Ik ben met haar naar Corsica geweest deze zomer. Het is zo'n mooi eiland ! Bent u er wel eens geweest? Het is zeker de moeite waard. Ik ben ook nog 2 weekjes naar Menton gegaan, zoals elk jaar en dat was natuurlijk ook heel gezellig. Maar omdat ik de hele tijd met een vriendin was, heb ik toen amper tijd gehad om te lezen....en dat moet ik nu inhalen. M'n literatuurlijst is echt meters lang ! Ik lees nu twee boeken op dezelfde tijd, engels en frans door elkaar.
Hierbij stuur ik nog één van mijn lievelingsgedichten. Het sonnet "Tristesses de la Lune" van Charles Baudelaire (1821-1867) uit zijn gedichtenbundel "Les Fleures du mal."
Tristesses de la Lune
Le soir, la lune rève avec plus de paresse;
Ainsi qu'une beauté, sur de nombreux coussins,
Qui d'une main distraite et légère caresse
Avant de s'endormir le contour de ses seins,
Sur le dos satiné des molles avalanches,
Mourante, elle se livre aux longues pâmoisons,
Et promène ses yeux sur les visions blanche
Qui monte dans l'azur comme des floraisons.
Quand parfois sur ce globe, en sa langueur oisive,
elle laisse filer une larme furtive,
Un poète pieux, ennemi du sommeil,
Dans le creux de sa main prend cette larme pâle,
Aux reflets irisés comme un fragment d'opale,
Et la met dans son coeur loin des yeux do soleil.
Sorry, dat het een frans gedicht is, maar ik ken niet zoveel Nederlandse gedichten. Dit sonnet vind ik heel mooi.
Lieve Aadje, ik ga nu maar stoppen; m'n bedje roept me. (Jammer genoeg bent u er niet om een postpakketje te maken). In ieder geval heel veel liefs, en nogmaals heel erg bedankt voor de brief en de duifjes ! Ik vond het heel erg leuk om weer iets van u te horen.
Heel veel XXXX en groetjes aan Vera en uw zonen !
En tot snel to zins, Annemarie
Addendum: Sonnet LXV van "Bloemen van het Kwaad,"
Vanavond staat de maan nog lomiger te dromen.
Zoals een schoonheid door een peluwvloed omspeeld,
die met verstrooide hand, eer zij de slaap laat komen,
lichtzinnig de contouren van haar borsten streelt,
op weeksatijnen baar van sneeuw geeft zij, op sterven,
zich over aan bezwijmingen van lange duur
en laat met haar blik zij langs de witte beelden zwerven
die zich verheffen, zoals de bloei, in het azuur.
Wanneer o deze wereld zij, in ledig lijden,
van tijd tot tijd een steelse traan wil laten glijden,
dan houdt een vrome dichter, tegen slaap gehard,
eer die opaalscherf deze holte in zal lopen,
zijn handpalm voor die parelbleke traan al open,
om haar te bergen, waar nooit zon schouwt, in zijn hart.
de essentie vanhet Sonnet:
De essentie van een sonnet is een strak gestructureerd gedicht van precies veertien regels. Het hart van de dichtvorm is de volta (wending): de eerste acht regels (het octaaf) stellen een vraag, probleem of stelling, waarna de laatste zes regels (het sextet) zorgen voor een omslag in gedachte, antwoord of conclusie.
