Transcription
Adriaan D.Dirkzwager
Oude Rijksweg 27
4472 AD 's-HeerHendrikskinderen
6 augustus, 1998.
Lm.
23.00 uur. Mijn vader is naar bed gegaan en ik slaap op "mijn" kamer. De avond was warm en wind stil en het is volle maan. Voor mijn schrijftafel gezeten, laat ik de dag, van mijn meest recente herinnering, nog eens aan mij voorbijtrekken. "À propos," de jongste herinnering kan en zal nimmer kunnen, de loop van de één na jongste herinnering verdringen! Compris !
Waar te beginnen? Ik heb zoveel om om dankbaar (zwaarwichtig woord) voor te zijn. O ja, dankbaar is het gevoel als iemand je de macht gegeven heeft om iets voor de ander te mogen betekenen of misschien wel gelukkig te maken.
Mijn vader liet mij tot twee maal toe weten, dat hij mijn komst en aanwezigheid in sHHK zeer op prijs stelde. 's-Avonds bij mijn 81 jarige moeder op bezoek in het ziekenhuis. Met mijn operatie-ervaringen had ik wel voor haar als een soort "stand-in" de operatie willen ondergaan. Zij houdt zich flink en ziet er best jong uit voor haar leeftijd. Toen ik jouw kaart overhandigde, was zij blij verrast en stelde het gebaar zeer op prijs. Zij lag aan het infuus en morgen vindt de levensverlengende operatie plaats. Haar wens is om 110 jaar te worden. Zij stuurde ons geruime tijd voor het einde van het bezoekuur weg om te gaan slapen.
Daarop werd ik door vader uitgenodigd om met hem in een restaurant te gaan eten. Daar heeft hij veel verteld over zijn jeugd. Ik vroeg of hij nog eens naar Amsterdam zou komen, maar die uitnodiging sloeg hij af. Hij liet doorschemeren, dat hij ook iets onder de leden had, zonder daar verder op in te gaan. Eerst moest moeder beter worden.
Hoewel we zeer genoegelijk gekout hebben (als je onze samenspraak zo wil noemen), mijn leeft vader toch met "een einde der tijden beeld" voor ogen. Enfin, ik heb bij hem maar niet te veel op voornemens aangedrongen. Morgen komt ook Ary en Elsberth en morgenavond ook Vera.
Allemaal ter verlichting van de geest van Vader. AadjeDD
