Transcription
December 2016
Ik ben een tuinman, niets dan dat,
met aarde bespat;
Ik buig mij neer, ik richt mij op,
ik klemde schoffel en de schop.
Ik wied, ik volg mijn diepste wet
als ik de naakte zaailing zet;
ik richt mij op, en buig mij neer.
Een tuinman ben ik en niets meer.
Ga ik met donker stram naar huis,
de pijn spaart schouderblad noch kruis.
ik waak als ik nog rusten mag.
Mijn land, mijn land: het is kort dag.
Delft straks uw spa voor mij de wig,
vergeet waar ik geborgen lig.
Voorbij mijn moeite, nood en pijn
moet er een tuin van sterren zijn.
Labor improbus
"Labor omnia vincit improbus"
(vert. Onverdroten arbeid overwint alles)
Uit het gedicht "Georgica" van VergilIn memoriam vanius ± 37 v.Chr
Wij zijn dankbaar dat onze moeder zolang in ons midden
is geweest. De grote belangstelling en de vele warme
schriftelijke -en telefonische reacties hebben ons gesterkt
in de opvatting dat moeder voor velen van betekenis is geweest.
Ary, Aad en Willem Dirkzwager
