"And he gave it for his opinion,
that whoever could make
two ears of corn or
two blades of grass to grow
upon a spot of ground
where only one grew before,
would deserve better ofmankind,
and do more essential service
to his country than the whole race
of politicians put together."
Jonathan Swift (1667-1745)
Gullivers Travels 1726
A.D. Dirkzwager
Keizersgracht 702,
1017 EVAmsterdam.
Mevrouw C. Belzer-Sinte-Maartensdijk
Balsemkruid 59,
3068 DA Rotterdam.
Amsterdam, 2 februari 2018.
Lieve Corrie,
ik hoop dat deze brief jou in goede gezondheid aantreft. Ik had mij voorgenomen om jou een brief aan het begin van ieder jaar te schrijven na het overlijden van Georg.
In 2017 heb je te vergeefs op die brief zitten wachten, veronderstel ik; een verontschuldiging is noodzakelijk. Mijn moeder, 99 jaar, stierf eind november 2016. Ik heb 9 jaar haar administratie gedaan en moest de administratieve rompslomp aan de executeur, mijn oudste broer, die zich daar niet mee bemoeit had. Dat was een tijdverslindende klus en daarna heb ik mijn verstand op nul gezet.
Maar dit terzijde. Vanaf hier begint pas mijn brief.
Het is nu begin februari, dat George 3.5 jaar geleden overleed. Gaat het een beetje? Na een gedeeld leven met George zal het niet meegevallen zijn om de dagen weer zinvol in te vullen. Verdriet om verlies is een algemeen verschijnsel, niet alleen bij mensen , maar ook in het dierenrijk.
Ander onderwerp.
Een goede brief moet ook de tijdgeest vangen van het moment van schrijven. Waarom stuur ik je dan een een citaat uit "Gullivers Travels" van Jonathan Swift uit 1726? Ik stuur het, omdat de schrijver de politici van zijn tijd minachte. Mijn vraag is: "Hoe denk jij over Donald Trump, president van Amerika en over Thersa May, de premier van Engeland?
Overigens ben ik van mening dat landelijke economiëen in de wereld zeer kwetsbaar zijn door onze afhankelijkheid van het internet. Als het internet uitvalt door oorlogshandelingen dan lopen de economiëen ten gronde. De rampen zijn niet te overzien.
Hebben Politieke partijen al een "stand by" scenario op papier (dus analoog niet digitaal) wat dan de prioriteiten moeten zijn om de chaos het hoofd te bieden. Dit is wel het zwaard van Damocles dat boven ons hoofd hangt. Er zijn meerdere zwaarden van Damocles, die boven ons hoofd in de moderne wereld van nu hangen, maar dat is niet de wens van deze schrijver om die op te sommen.
Inmiddels is het 4 februari geworden. Gisteren zijn we op bezoek geweest bij de echtgenote van een onlangs overleden vriend (Jasper Heusdens). Hij is gestorven aan leukemie evenals een andere goede vriend, die na tweemaal een stamcel transplantatie te hebben ondergaan, toch aan leukemie is overleden. Frank Henry zijn naam. Frank woonde tegelijkertijd met mij in het studentenhuis Zuilenstraat 17. Hij kocht voor zijn dood en bronzen beeldje voor zijn vrouw Anne. Daarop heb ik gereageerd met een mail aan hem:
Van: A D Dirkzwager <[email protected]>
Datum: 24 juni 2014 16:57:27 CEST
Kopie: "Dirkzwager-Ypma Vera.C.T." <[email protected]>
Aan: frank mhenry
Beste Frank,
Plato laat in zijn allegorie van de grot ons weten dat ons zichtbare wereldbeeld, een aan slijtage en verval onderhevig wereld is. Een slechte kopie van de ideale wereld.
(http://nl.wikipedia.org/wiki/Allegorie van de grot)
De Neo-Platonist Augustinus heeft (leentje buur bij Plato) de kerk gedogmatiseerd en de Kerk (de tussenpersoon tussen OLH en de gelovigen) verrijkt met een hemel als het ideale wereldbeeld (opvanghuis), waar wij allen hals-reikend naar toe wensen te gaan. Mijn geloof is de hemel op aarde. 'In de hemel schenken ze geen bier, daarom drinken wij het liever maar hier', was de lyriek van een carnavalsschlager. Een stelling, die ik zou kunnen verdedigen.
Jij bent een bewonderenswaardige man, daarom wens ik vurige dat je nog lang, om met de metafoor van Plato te spreken, in de niet-ideale wereld zal blijven! Ik weet zeker dat Anne deze wens ook vurig koestert.
Maar ook 'keep the faith !" Frank, jij en Anne zijn niet uit onze gedachten.
Veel liefs en groeten voor jullie beiden van ons beiden, Vera & Aadje
P.S.
Vera liet op haar telefoon mij zojuist de foto van het "beeld van 'twee mensen gewikkeld in een deken" zien, wat jullie gevoelens in materie vormgeeft. Wat bijzonder dat jullie dat beeldje gevonden hebben. Zo kocht ik een abstract plastiek van George Belzer, waar ik mijn gevoelens op projecteerde en nog steeds. De ziel, die zich uit het lichaam bevrijdt.
------- .. ----------
Ik vroeg bij de aankoop van het plastiek aan George wat het voorstelde?
Hij kaatste mijn vraag terug: "Wat betekent het voor jou? Waarom wilde je het kopen?" Ik was geopereerd aan endeldarm-kanker en genezen verklaard.
"Het plastiek stelt voor het moment dat de ziel het lichaam verlaat aan het einde van het Aardse bestaan", zei ik. "Als dat jouw gedachte is, wanneer je naar het plastiek kijkt, dan is dat wat het voorstelt,"zie George.
De "ziel", die wij levende mensen schijnen te hebben (en dieren niet), kan jij, Corrie, mij laten weten wat dat is? George heeft, naar mijn mening, een metafoor van de ziel gegeven in de vorm van een dun rond koperdraadje met een opvliegend vogeltje er bovenop om het vluchtige aspect van de ziel ervan te weergeven.
Zie hier, Corrie, mijn teken van leven in 2018. Wens jou en je je familie nog een gelukkig 11 maanden in dit jaar.
Veel, heel veel groeten Adriaan D. Dirkzwager.
