Transcription
A.D. Dirkzwager
Keizersgracht 702,
1017 EV Amsterdam.
Mevrouw R. Bohré - de Block
Hoflaan 101,
3062 J. Rotterdam.
Amsterdam, 12 november 2018.
This writing business, pencils and what not,
overrated, if you ask me.
Lieve Ronny,
Het zou toch een onherstelbare fout zijn, als ik niet het hoogtepunt van de dag van gisteren vast zou leggen in een bedankbrief. Alles en niet in de laatste plaats "het leven xelf" is zo vluchtig, zo esoterisch.
Er bestond, maar ook er bestaat een type mens, die bewust bezig is om het vlietende moment vast te leggen. Rembrandt schilderde portretten van belangrijke (Jan Six) -en minder belangrijke (zijn moeder) tijdgenoten en vereeuwigde deze mensen voor het nageslacht. Impressionisten probeerden " het licht" op het canvas te vangen. En de schilder die abstract (onderwerpsloos) schildert, transformeert zijn spirituele, vluchtige -en hoogst persoonlijke gevoelsindrukken op het linnen.
En door de herinneringen van de verrukkelijke lunch op de Hoflaan 101 in woorden te gieten, zal, naar ik hoop, die middag tot in de lengte van dagen aan de vergetelheid ontrukt worden.
De gastvrouw (geen gastdame ) had een exquis gezelschap uitgenodigd om te mogen aanzitten aan haar prachtige gedekte tafel met het blauwe Regout servies.
Zondagmiddag 11 november om precies 12.30 uur waren Onno & Els Verhorst, Marjan Veder en Vera & Aadje Dirkzwager welpm op de Hoflaan 11 te Rotterdam.
In Parijs werd door de Wereldleiders herdacht dat het vandaag 100 jaar geleden was, dat de wapenstilstand (11 november 1918):werd getekend in een treinwagon in het Bos van Compiègne, maar wij gingen de kookkunst van Ronny celebreren.
We werden ontvangen in de tuinkamer, die gescheiden is van de voorkamer met een schuifdeur, waar straks zal worden gegeten. Het haardvuur brandt en we worden getrakteerd op een, niet genoeg te prijzen overheerlijk, glas Bandol witte wijn. Ook in nhuize Bohré is een fles Bandol nooit lang vol! Wij hebben een voorgevoel van geluk wat ons nog te wachten staat. Dan is daar eindelijk het moment: de "portes coulissantes" gaan open. Voilà ! De prachtige gedekte tafel.
De tafelgenoten werden verrast door de culinaire Kookkunst met ingrediënten, die Ronny meegenomen heeft uit Frankrijk en bewaard heeft tot 11 november ter verfijning van de gerechten.
Ik, de schrijver, besluit om niet ieder gerecht van het noenmaal te beschrijven om niet alle superlatieven van de wereld te behoeven gebruiken. Het zou de bedankbrief saai maken en wellicht in jouw ogen ongeloofwaardig.
Ronny we hebben genoten !!
Jij hebt recht gedaan aan de Maxime van François de la Rochefoucauld (1613-1680): "Manger est un besoin, mais savoire manger est un art."
Mede namens Vera en ik denk dat ik ook in de geest van Markan, Onno en Els spreek, dat wij allen genoten hebben van de overheerlijke gerechten, die jij ter tafel bracht. Thanks ! Thank you ! Thans very much ! Many Thanks ! Aadje
P.S.
Voor de vast te stellen tijdgeest, waarin deze brief is geschreven kopieer ik twee cartoons over Brexit
