Transcription
Aan Anja Heemskerk i.e. het Anker en de laatste informatie over Vera
Noordwijk,18 februari 2025
Beste Anja,
Terugdenkend aan Vera’s verblijf bij jou in "het Anker” constateerde ik dat zij zeer genoot. Dat werd bevestigd door de omhelzingen bij het afscheid na iedere bijeenkomst. Door de verergerende situatie thuis in Biezenland 99 zijn de bezoeken aan het Anker voortijdig beëindigd. Met grote bewondering zag ik jouw inzet om in het Anker de tijdsbeding te vervangen voor een belevenis-besteding. Ik onderschrijf de Engelse uitdrukking ”There is no substitute for experience” (Er gaat niets boven ervaring).
Dank voor de fantastische tijd, die Vera bij jou (het Anker) gehad heeft en wens je succes bij je inspanningen om Het Anker tot een succes te maken. Je geopend, Adriaan
Ik heb een paar aantekeningen over mij jongste verleden vastgelegd.
Het was geen donderslag bij heldere hemel, maa ik ervaar het toch als een groot verlies.
Ik heb de indruk dat Vera op een goede plek opgevangen is en de verzorging krijgt, die ik haar niet meer kon geven in Biezenland 99.
Dank voor de aanmoedigende "sterkte kaart” groetend, die ik bewaren zal, Adriaan D Dirkzwager
I''ve grown accustomed to her face.
She almost makes the day begin.
I've grown accustomed to her smiles, her frowns, her ups and downs
are second nature to me now
Like breathing out and breathing in
I've grown accustomed to her looks, accustomed to her voice,
accustomed to her face
She's second nature to me now
Like breathing out and breathing in
I'm very grateful she's a woman and not so easy to forget
and yet, I've grown accustomed to her face
(Met verontschuldiging aan het libretto van "My fair Lady.”)
Pauvre Vera is op 12 februari 2025 om 12.00 uur am in pyjama via "de crisisopvang-procedure" in de gesloten-afdeling van de zorginstelling Topaz te Leiden (op 12 km afstand van Biezenland 99) opgenomen.
Her besluit dat er sprake is van een crisis-opvang is van de huisarts en de scan-arts.
Aan het einde van de middag, toen we een koffer met kleren en toiletspullen voor Vera naar de zorginstelling “Topaz” in Leiden brachten, ontmoette we in de ontvangst hal mevrouw mr Daniëlle van den Hooge, van Boom advocaten te Leiden, die zojuist bij haar cliënt Vera op bezoek was geweest. Zij was de van rechtswege toegewezen advocaat aan Vera. De rechter moet achteraf bepalen of er vrijheidsberoving heeft plaatsgehad van Vera’s opsluiting in de gesloten afdeling. Zij was zeer onder de indruk van Vera’s dossier en van de moeizame periode die we doorstaan hadden.
Ik, de 84 jarige echtgenoot, kon Vera's mentale achteruitgang fysiek niet langer opvangen.
Na een 55 jarig 'samen-zijn' verblijf ik in melancholieke stemming in ons appartement.
Op 13 februari ‘’s-ochtends werd we geïnformeerd dat Vera’s gemoedsstemming in haar nieuwe omgeving op de eerste dag en nacht probleemloos zijn verlopen.. Zij is gedoucht en haar haren zijn gewassen. In ons appartement in Noordwijk heeft ze dat categorisch geweigerd.
Vrijdagochtend, 14 februari, hebben we in het telefoongesprek vernomen dat vorigende dag in all rust verlopen is.
Vanmiddag ± 15.30 uur zijn (ADD) en Natasja, de vrouw van onze zoon Reinoud, voor de eerste keer bij haar op bezoek geweest.
Het weerzien van mij was heel kort emotioneel. Zij had goed geslapen en gegeten. Wij beiden hadden de indruk dat zij haar nieuwe acceptatie geaccepteerd had, wellicht mede door het feit dat haar korte geheugen haar in de steek heeft gelaten.
15 februari 15.30 uur op bezoek geweest bij Vera (met haar met haar interactieve poes) met de in Amsterdam wonende Floris (oudste zoon) en Tessa (kleindochter) en Hanneke. Het afscheid met achterlating Vera was geen probleem
Zondag en maandag met een fotoboek bij Vera op bezoek. Zij hint wel dat we moeten gaan, doelende dat zij met mij meegaat naar Biezenland. Met de “ik moet naar de wc-procedure, maar ik kom niet terug” laat ik Vera achter, terwijl zij opgevangen door een verzorgster. Het zij zo.
.
