Transcription
L'Ambassadeur et Madame Gualthérie van Weezel
"Bricherhof"
138 rue de Muguets
L2167 Weimershof
Amsterdam, 19 oktober 1998
Lieve Ank & beste Hans,
Maandagmiddag 20 minuten voor twee (pm).Wat een luxe omop dit tijdstip een brief naar jullie te mogen schrijven. Een waterig zonnetje schijnt op ?
Allereerst we genoten van jullie gastvrijheid op de heen -en terugweg. Ik beleef die gastvrijheid als alles omvattend. Naast het delen van de maaltijd en de wijnen, mochten we ook deelgenoot zijn binnen de boezem (zo heet dat toch) van het gezin met de kleine irritaties van het naar buiten toe , het "tiré à quatre épingles" ogende ambassadeurs echtpaar.. Ik memoreer de lessen in het Lëtzebuergsch, die Ank geregeld had en die bij Hans op enig weerstand stuitten en dan ook nog die aardige mevrouw van Wielingen, die op zondag niet welkom was.
Het klinkt toch niet gek als ik zeg, dat ik een warm gevoel krijg bij het meemaken van meningsverschillen in jullie huwelijk. Ik zou wel eens willen weten of Beatrix en Claus elkaar voor idioot verklaren. Op bezoek komen bij mensen die geen "maintien" ophouden is een voorrecht, dat meestal toekomt aan naaste familieleden, die je al zolang -en zo goed kennen, dat het onmogelijk is je beter voor te doen, dan je bent, plus een paar hele goede vrienden, waar jullie ons toerekenen.
En dan het hilarische verhaal van Hans over de onderscheiding: De Eikenkroon en hoevelen, die denken ervoor in aanmerking te komen om deze onderscheiding in ontvangst te nemen,
terwijl zij slechts een marginale inspanning geleverd hebben voor de Luxemburgse zaak.
Deze misplaatste ijdelheid werd zo duidelijk aan de kaak gesteld in hoofdstuk 9 van Maistre's: "Reis door mijn kamer !" Het lichaam alleen, zonder geest (of te wel het beest) gaat op jacht naar eerbewijzen. Het kan de meute, waarin hij rondloopt, geen zier schelen of hij een geest heeft of niet, of hij denkt of niet.
Ik zie bij die ijdeltuiten niet de onderscheidingen, maar ik zie ze met een groene kool op hun romp lopen in plaats van een hoofd met een gezond stel hersenen.
Heeft ooit iemand verkondigd dat ie een gebrek aan gezond verstand had? Van alle gaven der Natuur, die ons ten deelvallen, daarvan wordt gezegd dat gezond verstand het eerlijkst verdeeld is onder de mensheid, want geen mens is ontevreden met wat hem is toegevallen (citaat van Montaigne (1533-1592)
Krijg je voor het schrijven van brieven ook een onderscheiding? Ik meen van niet. Hans, mocht jij mij overleven en je van mijn overlijden kennis neemt, peins dan even: "Een goede vriend van mij, met onbelangrijke gedachten, is heen gegaan.
"Het antwoord op de vraag, waar ik van hou, is: "Ik hou van de geest, die uit een triviale ervaring een bijzonder verhaal weet te peuren."
Twee citaten uit de briefwisseling van Matthijs Vermeulen (vanuit Louveciennes, Frankrijk) met Thea Diepenbrock (naar Amsterdam)
16 nov. 1945
Wanneer mijn licht me nu maar niet in de steek laat. (Er waren na de oorlog veel electriciteitsstoornissen: ADD) Te mooi om te duren zonder gehannes. Ik heb deze dagen pech gehad; dit komt er ook nog bij. Mijn pieren, die mij vertelden dat't voorlopig niet koud zou worden, hadden geen ongelijk. Maar toen ik mijn aardappelen inspecteerde, zag ik tot verbazing dat ze allemaal kleine, witte lootjes hadden. Zij waren aan 't uitschieten. Ik heb daarover een vergrijsde, reumatische technicus geraadpleegd die me zei dat 't een ramp was, dat alles bedierf, ook zijn confituren, en ingemaakte vlees, en dat het lag aan de zachte temperatuur, en dat ik mijn aardappelen, als ik ervan eten wou, moest 'dégermer', één voor één. Wij hebben daar geen woord voor. De lootjes, van de spruitjes ontdoen! Ik bracht dus reeds menig uur door in mijn donkere kelder, bezig een geest te smoren die zich in de seizoenen vergist heeft. Zag je ooit iets stommers en lompers dan een rauwe aardappel? Daar huist een 'Princiep van Leven' in. We weten niet hoe of waar. We kunnen het niet gissen.
Zullen we ooit zo'n lummelige aardappel kunnen fabriceren, die leeft, en die wanneer de temperatuur zoel is, begint te verlangen, in zijn binnenste, naar het licht? Zo daasde ik in mijn kelder, dat leven verwoestend, tegen mijn zin in. Nog een beetje, en elke knullige, onbehouwen aardappel werd een figuratie van de universele Eros, die was in de Aanvang!
En ik ben nog niet op de helft. Ik moet ze allemaal ontzielen één voor één.
24 nov. 1945
Per slot heb ik een bezoek afgelegd in het onderaardse hol mijner revolutionaire patatten en nieuw gewaarwordingen opgedaan Want verbeeld je: in dezelfde hoop, van dezelfde soort, onder dezelfde atmosferische omstandigheden variërende spruiten van twee millimeter tot vijf centimeter, en sommige zelfs hebben géén spruiten. Ik kon niet anders doen, na enig overleg, dan daar concluderen dat onder die knullen van aardappelen de individuen verdeeld zijn in temperamentvolle en slome duikelaars, in voortvarenden en laksen, en dat zelfs onder hen volmaakte nullen bevinden. Geen gelijkheid dus, noch fysische, noch psychische, ook niet bij kartoffels. En ik had grote lust om de inégaliteit te verheffen tot een der grote natuurwetten.
Matthijs Vermeulen (1888-1967) is dood, maar posthuum verdient hij twee eikenkronen.
Je moet niet denken, dat ik ongestoord achterelkaar deze brief kan schrijven.
Enfin, ik zit, na een onderbreking weer aan mijn bureau en lees wat ik geschreven heb en vind dat het een onderhoudende brief begint te worden.
Laten we in gedachte nog even terug gaan naar het moment aan tafel toen Hans het STAATSGEHEIM met ons deelde, is dat nog steeds geheim, is de vraag? Deelgenoot te zijn van een STAATSGEHEIM overkomt je niet elke dag.
De US diplomaat Holbrook heeft er voor gezorgd dat het Westen (zeg USA) zijn nieuwste uitvindingen op het gebied van geleide projectielen niet kan uitproberen.
Een piloot kan op 10 kilometer afstand zijn target bestoken. Dat is een enorme besparing (één à twee miljard per vliegtoestel) voor de belastingbetalers als op die manier het toestel onbeschadigd op de basis terugkeert en klaar voor het hergebruik.
Wisten jullie dat Holbrook nog maar tweede generatie Amerikaan is. Zijn vader emigreerde uit Duitsland. De heer Battenberg 'verengelsde' zijn naam in Mountbatten. Mijn vraag is, wat was de Duitse naam van de familie Holbrook ? Ik zal een poging wagen om het antwoord op deze vraag te formuleren: HOL= leeg: in het Duits 'leer'= leder. Brook is 'Hosen'. Voila: Lederhosen !
De financiële wereldcrisis
Duitsland moest in augustus 1998 j.l. DM 800 miljoen aan rente ontvangen van Rusland. Rusland betaalde slechts DM 48 miljoen. Vraag: Waar haalt Rusland DM 752 miljoen vandaan? Een dan te bedenken dat het Russische leger al maanden geen soldij ontvangen heeft en de mijnwerkers al maanden geen salarissen.
In het Westen van Amerika kampt men met landbouw overschotten, die voorheen naar Azië werden geëxporteerd. Ook zal de EU met landbouwoverschotten geconfronteerd worden omdat de Oostbloklanden niet hun contingent kunnen betalen. "The fundamentals" van het wereld systeem zijn in de war. "You ain't seen nothing yet", the one liner van President Reagan is van toepassing.
Ik stuur jullie informatie over Luxemburg die ik van het internet afplukte. De "sales pitch" van hun Gastronomie spreekt mij niet zo aan. Wat nog meer?
Ik kocht een boekje "De Bourgondiërs, Nederland op weg na eenheid. Ook Luxemburg speelt daar een weliswaar kleine rol in. Interessant voor jullie.
De gemaakte geluiden 's-nachts in de logeerkamer zijn te horen in de andere slaapkamers. Hans hoorde dat ik 's-nachts naar de wc ben geweest. Daarom serveer geen champagne met Nitric Oxide bubbels aan gasten, die blijven slapen. Ik verwijs ook naar het artikel: "Principle Led to Viagra's Use in Treating Impotency, a surprise discovery"(waarbij Nitric Oxid gas een belangrijke rol blijkt te spelen), waarvoor Nobelprijs Medicijnen was toegekend.
Ik stop; ik stop; ik stop veel liefs en groeten van Vera en Aadje
