Transcription
De heer en mevrouw Dirkzwager- van der Have
Oude Rijksweg 27
4472AD 's-HeerHendrikskinderen
Amsterdam, 15 juni 2008.
Beste Ouders,
Een brief-schrijven op zondagochtend is een uitzondering. Op deze ochtend van de week bel ik met een aantal mensen om "the week that was" te bespreken. Ze behoeven voor het telefoongesprek niet thuis te blijven en als zij er niet zijn, moeten ze niet terugbellen ! Dat is de routine.
Hendrik Jan de Vries en Hannelies waren niet thuis. Onno Verhorst en Maarten Frankenhuis werden door Vera gebeld met gevolg dat ik de tijd heb om mijn vluchtige gedachten vast te leggen met ink op papier of te wel een levende geest in dode letters te veranderen. Alle gedachten (producten van onze geest) kunnen we niet in ons geheugen als herinneringen opslaan. Een brief is een soort externe databank. Ook een krant is een medium dat tijdgeest vastlegt, maar ook herinneringen kan activeren.
Op 6 juni 2008 zou ik nooit aan de opmerkelijke Olympische prestatie van Fanny Blankers-Koen in 1948 gedacht hebben als ik de "Omega watch" advertentie in de krant onoplettend niet gezien zou hebben.
De brief d.d. 20 februari 1982 van Oom Janus Dirkzwager (1888-1983)aan de moeder van
Ank Gualthérie van Weezel - De Visser zal geconcipieerd zijn ten tijde van de vorming van het CDA.Een schitterende epistel, dat de tijdgeest van toen, en misschien ook van heden vastlegde: Macht corrumpeert ! Ter illustratie: Politici die niet noodzakelijke verre reizen maken, die bekostigd worden door de belastingbetaler.
Waarom moest premier Balkenende en Verhagen (beiden van CDA) naar het Witte Huis in Washington, USA om op audiëntie te gaan bij President G.W.Bush? Bush zou naar Europa komen en zou naar alle waarschijnlijkheid zijn trouwe bondgenoot in Den Haag niet bezoeken. Om deze blamage te voorkomen zijn de heren B & V maar naar Washington gegaan, is mijn analyse.
Ander onderwerp.
Ons vertrek naar Italië is gepland op woensdag 18 juni. We logeren twee nachten bij vrienden in St Maximin. Op de 21ste juni arriveren we in Bussare/Italië over de grens bij Menton. Op 5 juli verlaten we Bussare en logeren dan 2 nachten bij de van Weezels in Menton. Daarna rijden we naar Pianello en blijven daar 3 nachte in een 'bed and breakfast'-logies.Op 12 juli 'Deo Volente' weer terug in Amsterdam.
Ik zal altijd bereikbaar blijven op mijn mobiele telefoon 06 2480 0816.
In de tweede helft van juli komen we op bezoek met verhalen.
Veel liefs, ook van Vera, Aadje
Mr A. Dirkzwager
Louise de Colignylaan 161
3062 HE Rotterdam.
22 februari1982
Je schrijven van 21 februari, lieve Zus, doet mij naar de pen grijpen om mijn hart ove het publieke bedrijf te luchten. Toen ik mijn jongste dochter indertijd met haar huiswerk hielp en haar vroeg of zij het wel begreep antwoordde zij steevast, met de wijsheid waarvan ik de waarde eerst later ging beseffen, dat zij het niet begreep; dat hoefde niet als zij het maar wist.
Zo weet ik dat velen zich geroepen achten om zich in het politiek bedrijf te storten, doch ik begrijp niet wat hen daartoe gedreven heeft. Want lieve Zus, wij weten niet door welke krachten, door welke machten wij worden geregeerd. Zo weet ik dat de Roomsen in 1853, ten tijde van de Aprilbeweging, niet waardig werden geacht mede te werken aan het besturen van het land, omdat zij allen ultra-montanen zijn en dat ruim 100 jaar later de reformatorisch gezinden zich in politiek verband hebben verenigd tot de CDA, een verband waarbij de reformatorische Christenen blijk gaven niet meer te weten waarom zij zich, ten tijde van Luther en Calvijn, van Rome hebben afgescheiden.
Trouwens wat je vertelde van je schoonzoon Gualthérie van Weezel over zijn ervaring in een CHU partijbijeenkomst in Krasnapolsky blijkt wel dat de eenheid van denken, in politiek denken, daar verre te zoeken is.
Ook de triomftocht van paus Johannes Paulus in Nigeria, waar je schoonzoon vroeger werkzaam is geweest en waar hij getuige is geweest van het onbarmhartig gedrag van de daar gevestigde militaire dictatuur, is beschamend voor hen die zich als reformatorische Christenen aandienen.
Ik kom hier, Lieve Zus, niet met lege handen, want ik zend je hierbij ter leering en de vermaak een bundel getiteld "In en Om de Tweede Kamer" van de destijds bekende Frans Netscher, behorende tot de groep van de zogenaamde Tachtigers. Ik althans heb deze schetsen nu weer eens met genoegen herlezen en daaruit geleerd hoe kortstondig de roem is van parlementariërs.
Jij schrijft dat als je Hans hoort praten dat het beslist tussen de heren politici geen koek en ei is, dat de één nog agressiever is dan de ander en dan te bedenken, dat die je land moeten besturen...
De politieke macht heeft altijd bestaan en zal altijd blijven bestaan om de strijd wie de macht in handen houdt. Hij, die de macht in handen heeft, is de baas, kan zich verrijken, paleizen, grafmonumenten en standbeelden oprichten of schatten in goederen, geld en dergelijke vergaren. De moderne methode is om ten behoeve van het vaderland studiereizen te maken naar landen, die ver afgelegen zijn. Dank zij de moderne verkeersmiddelen kunnen zulke reizen in groepsverband in korte tijd worden gemaakt, een tijdsbestek waarin het onmogelijk is enig inzicht te verwerven in de totaal vreemde cultuur van het bezocht land.
De machthebbers beschikken over de landsmiddelen, de gelden, en zijn royaal met het uitstrooien van miljoenen bestemd als ontwikkelingsgelden, doch door de machthebbers van het geholpen land uitgegeven aan paleizen en ander vertoon.
Lezing van Netscher's boek zal je leren hoe men ook in de kamer, van toen nog HONDERD, besproken, bekritiseerd en zelfs genadeloos beledigd werd. Meen niet , dat ik het in alles met Netscher eens ben, want op schandelijk wijze laat hij zich uit over het kamerlid van Kempen, nota bene de directeur van de grote fabriek van zilverwerken in Voorschoten.
Het wil mij voorkomen dat je schoonzoon veel lering uit dit boek zal kunnen trekken, maar ik laat het aan jou over of je het hem al dan niet wilt of zult afstaan.
Voor mij heeft het boek geen waarde meer en ik meen door het aan jou te zenden er een goed tehuis voor te hebben gevonden. Het was destijds een zeer beroemd werk. Bovendien zul je hebben begrepen dat ik al sta als nummer één op de kiezerslijst, die straks leden voor de Provinciale Staten moet kiezen, dus als oudste lid van mijn rayon ingeschreven, nog strijdbaar en vol energie ben, gelijk ook mijn Jaan.
Je hebt dus afscheid genomen van het liefdewerk, dat je zoveel jaren met volle overgave en voorbeeldige toewijding hebt verricht, maar bedenk dat De Génestet (1829-1861) dichtte:
"Er is tijd van komen
en een tijd van gaan.
Gij hebt het wel vernomen,
maar hebt gij het ook verstaan?
Dag lieve Zus, A.D
