Transcription
De heer en mevrouw Verhorst-Strengers
Hal
Amsterdam, 24 oktober 2003
Lieve Els & beste Onno,
Wellicht bij jullie thuiskomst llgt deze kaart op de mat. Jullie vieren de 35 jarige huwelijksverbintenis in Noordwijk bij het strand.
Als je vroeger trouwde, dan had je iets bereikt, Ik onderstreepte dat door de bruid en de brjuidegom wel eens een telegram te sturen, als ik geen "acte de présence" kon geven met de tekst: "Vannach dan mag't en sochus nog-us!!" Ik heb op de rekenmachine uitgerekend dat jullie, tot de dag van vandaag, schrik niet,12795 nachten getrouwd zijn. Ik hoop dat Onno van alle 12795 keren dat Els gelegenheid heeft gegeven, dat hij daarvan gebruik gemaakt heeft. Ik dicht jullie een temperamentals "brandend zand" in de woestijn toe.
Het Noordwijkse zandstrand heeft een andere temperatuur, ik weet het.
Dan kom ik nu in dit schrijven toe aan de heilwens: Moge Vera en ik tot in lengte van jaren getuigen zijn van een liefde, die Vondel omschrijft: "Geen water blust dit vuur."
Jullie eigenste getuige, AadjeDD
Addendum
Men should not be ashamed of what God had not be ashamed to create."
"En wat zij hebben moet dat heeft zijn wel en daarom zingt ieder vrijgezel: Sien, laat eens zien hoe mooi je bent." Toon Hermans 1916-2000)
Brave Margot vann George Brassens (1921-1981)
Margot, la jeune bergère trouvant dans l'herbe un petit chat,
Qui venait de perdre sa mère l'adopta.
Elle entrouvra sa collerette et le couche contre son sein.
C'était tout c'quelle avait, puavette comme coussin.
Vele coupletten verder
Quand Margot dégrafait son corsage
pour donner la gougoutte à son chat
tous les gars, tous les gars du village
Étaient lâ, lalala la la la
Étaient lâ, lalala la la la
Het "schone verbergen" cacher le propre
i.p.v. cacher la misère.
Alles wat je verbergt, wekt de nieuwsgierigheid op.
Uit mijn hoofd citeer ik zijn definite van het vrouwelijk borsten-paar:
Die onafscheidbare last die, door een gril van de natuur, voor eeuwig aan de vrouw is opgelegd.
Aantekening d.d.27 okt.1992
Ik las in een frans tijdschrift over een grootmoeder, die het verschil tussen mannen en vrouwen aan haar kleindochter als volgt typeerde:
"L'hommen ne pense que au dessus de la ceinture et un femme au dessou"
