Brief van Mare op de afscheidsplechtigheid in Lisse d.d. 27 december 2025 van Vera Dirkzwager (81 jaar), waarna de crematie zou plaatsvinden.

Name/Title

Brief van Mare op de afscheidsplechtigheid in Lisse d.d. 27 december 2025 van Vera Dirkzwager (81 jaar), waarna de crematie zou plaatsvinden.

Transcription

Lisse, 27 december 2025 bij het afscheid van Omoes/Vera Lieve Oma, Gisteren was de eerste Kerst zonder jou. Vrijdag 19 december hebben Tessa, Hanna en ik samen met opa afscheid genomen. Opa zei dat je ons misschien kon horen, ook al lag je te slapen. Ik wilde zoveel tegen je zeggen, maar ik had een brok in mijn keel. Ik hou van je. Ik ga je missen. Ik pakte je hand en gaf je een zoen, een afscheidszoen. Kerst zonder jou voelde gek. Tegelijkertijd dacht ik veel, aan hoe we het vroeger deden. Samen met Tessa en Hanna de kerstboom optuigen en helemaal vol versieren in jullie huis op de Keizersgracht. Later hielpen Ilvy en Mikki ook mee. Ieder jaar leken er weer meer cadeaus onder de boom te liggen. Jij dekte de tafel en je zag er elk jaar beeldig uit, met een mooie parelketting van top tot teen verzorgd. De ‘smarties’ werden op tafel gezet en snel weer opgegeten. Griesmeelpudding zat al in de visvorm en de toastjes voor de zalmmousse al in het rooster. Dit jaar was jij er voor het eerst niet bij, maar keek je mee vanaf boven. Lieve oma, ik zal er hoogstpersoonlijk voor zorgen dat volgend jaar de smarties en griesmeelpudding weer op tafel staan. En misschien doe ik zelf de parelketting erbij om. Mijn zus Tessa en ik hadden beiden het grote geluk om met jou op reis te gaan. Op dat moment dacht ik daar anders over. Het was de traditie, dat als je twaalf werd en naar de middelbare school ging, ging je een paar dagen met oma weg. Tessa ging naar Londen en een jaar later ging ik naar Wenen. Dat betekende uren wandelen en museums bezoeken. Daar was de twaalfjarige niet op voorbereid. Terwijl mijn zusje belde, dat zij met popcorn naar de film gingen, zat ik huilend aan de telefoon. Achteraf ben ik zo blij dat ik dat met jou heb mogen doen. Lieve Omoes, ik mis jou. Ik mis het horen van je stem en je lach. Ik mis het zien van je strenge blik als weer eens “auto” zeiden in plaats van “oto” of “koelkast” in plaats van “ijskast.” Ik mis dat je ons probeerde te hijsen in deftige jurkjes, terwijl ik er als ‘tomboy’ maar wat bij liep. Lieve Oma, wij missen jou, Mare

Update Date

January 14, 2026