Transcription
Andrea van Deelen,
Dongendal
Capelle a/d IJssel
Amsterdam,19 februari 1999
Lieve Dré,
Wat een luxe om 11.40 uur am achter je burau te mogen zitten en aan je te denken. Hoe vaak doe ik dat? Heel vaak, maar het blijft zonder resultaat, zonder tastbaar bewijs.
Als je mooie en plezierige gedachten niet opschrijft, dan gaan ze verloren. Wat er al niet gedacht wordt in de wereld; gedachten zijn ontelbaar, net zo als de sterren aan de hemel !
Boven Capelle a/d IJssel hangt een wolk van onzichtbare gedachten van alle mensen, die daar rondlopen.
Met de GSM kan je een paar gedachten uit die wolk selecteren, maar een gedachte komt niet uit het niets voort. Een gedachte komt voort uit een soort, zal ik maar zeggen, ontvankelijkheid, die een soort bereidheid in je doet ontwaken. Als je nooit een foto van de filmster Tom Hanks gezien heb, kan je ook nooit een gedachte koesteren dat je met hem een avondje wil stappen. Als die gedachte in taal (door spreken of schrijven) omzet, dan heb je een wens of een verlangen. De intensiteit van het gevoel, wat In de wens of verlangen zit opgesloten, hangt af van de graad van realiseerbaarheid van de wens of verlangen.
Ik wil je wel mijn wens (uitgesproken gedachte) kenbaar maken, i.e. Ik zou willen dat Beatrix
met mij doet wat Monica Lewinsky "in the oval office" met Clinton deed. Ha, ha, ha, ha, ha,
ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, zou terecht zijn om tot het einde van deze brief mij uit te lachen en mij voor dwaas te verklaren.
Neen, droeviger is het gesteld met de man/vrouw. die meent zijn/haar verlangen te kunnen realiseren en daarin teleurgesteld wordt. Gek kan je ervan worden en soms ontaardt dat in een "crime-passionnel".
Dré, ik kan mij voorstellen dat je het geleuter vindt, wat hier tot zover is opgeschreven. Ik weet aan het beginvan de brief ook niet wat ik ga schrijven. Mijn hand, die mijn pen vasthoudt, volgt gedwee als secretaris mijn opkomende gedachten.
Nu heb alleen nog niet onthuld, waaraan ik denk als ik aan jou denk.
Dat is, om die vraag te beantwoorden.een complexe mengeling van herinneringen van waarnemingen, beelden, gedragingen, stemmingen en de rol die je in het kantoor vervulde te samen met je oordeelsvermogen. Details bewaren we voor een volgende keer.
Dit zijn de mijmeringen aan vroeger van een oude 58 jarige man, die deze stuurt aan zijn vroegere secretaresse, omdat hij door haar een man was met een secretaresse.
Als het voorjaar is, komen jullie dan eens naar A'dam.Dan gaan we met Lisa en Emmy naar Artis. Veel liefs en groeten, ook aan Wim, je "one and only" Adriaan
