Transcription
A.D. Dirkzwager-van der Have
Keizersgracht 702,
1017 EV Amsterdam.
Aan Albertien van der Have
Lageweide
Kloetinge.
Amsterdam 28 juli 2010.
Lieve Albertien,
Afgelopen week ben ik sHHK geweest om de financiën aldaar op orde te brengen. Een belangrijk onderwerp van gesprek was de botsing met haar auto tegen een tuinmuurtje van Brouwer op zijn erf, toen Vera en ik in Engeland waren.
Ik heb Brouwer al gebeld vanuit Amsterdam en hem geadviseerd om een claim voor de schade in te dienen. Tenslotte is moeder Bertie WA verzekerd. Hij wou daarvan afzien. In sHHK heeft ze tegenover mij de botsing als "much ado about nothing'"omschreven. Brouwer had met haar moeten bellen i.p.v. met jou. Vervolgens vond ze, dat jij met haar contact had moeten opnemen i.p.v. Ary te involveren.
Zij schijnt boos tegen je uitgevaren te zijn. Onterecht! Maar haar boosheid is gestoeld op het feit, dat ze deze botsing had willen verbergen en dat gebeurde niet. Toen wij op 20 juli terug waren in A'dam, las ik een mail d.d. 6 juli 2010, die Ary mij stuurde:,
Beste Broeders,
wij waren het weekend in sHHK bij moeder.
Het is onverantwoord, dat zij nog zelf in haar auto rijdt, ook in de naaste omgeving van haar huis. (zonder enige motivatie ADD)
Ik heb Rinus gevraagd te onderzoeken om te kijken of zij van een taxidienst gebruik kan gaan maken. Ook Rinus is dienstbaar met chaufferen, maar het komt hem niet altijd goed uit.
Aadje vervolgt:
Nu was ik de laatste maanden al bezig moeder uit de auto te praten. Ik had serieuze gesprekken om haar te overtuigen, dat het de consequenties rampzalig zouden zijn voor de rest van haar leven als ze, door gebrek aan reactievermogen, op haar hoge leeftijd een ongeluk zou veroorzaken. lemand, die nog zo "compos mentis" is, moet men niet verbieden, maar overtuigen. Ze bood weerstand tegen mijn argumenten om niet meer achter het stuur in de auto te zitten, want ze vond dat ze nog capabel was om kleine stukjes auto te rijden. Ook kleine stukjes ontraadde ik haar ernstig !!! Ter illustratie: Als ik met de trein op het station in Goes aankwam, vroeg ik of Rinus of Margreet bij de hand waren om mij af te halen. Moeder trachtte dan voor te stellen, dat zijzelf mij met de auto zou afhalen van het station. "Dat zijn ritjes, die ik nog wel kan rijden", zei ze dan. Ik weigerde op haar voorstel in te gaan om haar te laten weten, dat ik serieus niet meer wil, dat zij in de auto rijdt. Ik regel wel een taxi.
Ondanks mijn indringende gesprekken en tegen mijn uitdrukkelijke wens om ook voor kleine ritjes de auto in te stappen, is ze toch naar Brouwer gereden. Ik ben bij Brouwer geweest en heb de ongeveer 1.20 meter brede gat van kniehoog muurtje bekeken. Moeder voelde aan, dat als dit botsinkje mij te ore zou komen, dat het een rechtvaardiging zou zijn om haar te verbieden (nu pas wordt het aspect verbieden' relevant) o.g.v. eerder aangevoerde argumentatie, dat het maatschappelijk niet meer verantwoord is, dat een 93 jarige achter het stuur zit. Ze streed voor het behoud van haar mobiliteit.
Gisteren, zondag, was het een regenachtige dag. Ze liet me weten, in ons zondags telefoongesprek, dat zich opgesloten voelde zo'n hele dag alleen haar huis zonder de mogelijkheid om naar iemand toe te rijden voor een praatje. Ze heeft zich er nu bij neergelegd, dat ze niet meer zal autorijden.
Ik hoop maar dat je n.a.v. de context, die ik hierboven heb geschetst, dat je haar boosheid kunt vergeven, volgens de maxime van Roche foucauld: "Les vieux fous sont plus fous que les jeunes".
Heb een heerlijke vakantie met niet te veel regen 'en famille'. Veel liefs en groeten "pour toute la famille", ook van Vera, Aadje
